Anamur; İçel İli’ne bağlı ilçe ve merkezidir. 40 köyü vardır. İlin batısında; doğudan Bozyazı, batıdan Antalya’nın Gazipaşa, kuzeyden Karaman ‘ın Ermenek ilçeleri, güneyden Akdeniz ile çevrilidir.



Genelde, engebeli ve dağlık yapıda olan ilçe topraklarında başlıca düzlükler, kıyıdaki dar ova şerididir. Bu düzlüklerin hemen gerisinde yükselen Orta Toroslar’ın, denize bakan yüzleri yaylalarla kaplıdır. Yaylalardan inen suların toplandığı Anamur Çayı, ilçenin en önemli suyudur. Cağa Tepesi’nden doğan çay, dik ve dar bir vadide aktıktan sonra güneye kıvrılır. Kıyı kesiminde genişleyerek alüvyonlu Anamur Ovası’nı oluşturur. Orta Toroslar’ ın eteklerindeki meşe ve kızılçam ormanları, doğal bitki örtüsünü oluşturur. Akdeniz ikliminin egemen olduğu ilçede, yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçer. Yıllık ortalama sıcaklık 19°C, yağış tutan 1.032.3 mm’ dir. Ekonomi, tanm (buğday, yerfıstığı, susam, limon, portakal, üzüm, muz) ve küçükbaş hayvancılık koyun, kılkeçisi) etkinliklerine dayanır. İlçe, Türkiye’nin sayılı muz üretim bölgelerinden biridir. Turizm, görece gelişmiştir. Ancak son yıllarda ilçede kurulan ve yapımı süren turistik tesisler, yakın gelecekte ilçe ekonomisinde önemli rol oynayacaktır.

Anamur Ovası’nda, denizden 3 km içerde, deniz düzeyinden 30 m yükseltide kurulu olan ilçe merkezi, il merkezine 220 km uzaklıktadır. Antalya-İçel Karayolu, ile merkezinden geçer. Kentin güneyinde, 36° 03′ kuzey enlemi üzerinde yer alan Anamur Burnu, Türkiye’nin en güney ucunu oluşturur.
   

Anamur İskelesi

Tarihi
Fenikeliler tarafından bir koloni olarak kuruldu (İÖ 9. yüzyıl). Antik dönemde Anemurion adını aldı. Kent, Soloi’den Aspendos’a giden kıyı yolunun üstünde önemli bir merkezdi. İki surla korunmaktaydı. Asurluların (İÖ 8. yüzyıl), Perslerin ve Büyük İskender’in (İÖ 333) egemenliğinde kalan kent, sonraları Seleukosların (İÖ 323) eline geçti. İÖ 1. yüzyılda Roma egemenliğine girdi. Roma İmparatoru Caligula kenti, Kommagane Kralı IV. Antiokhos’a verdi. 395’ten sonra Bizans yönetimine geçen kent, 8. yüzyılda yöreye Abbasilerin gelmesiyle pek çok kez Araplarla Bizanslılar arasında el değiştirdi. Selçukluların 1071’den sonra Anadolu’ya yerleşmeye başlamalarından bir süre sonra Anamur da Selçuklu egemenliğine girdi (yaklaşık 1198). Selçukluların yıkılış döneminde, Anadolu’da kurulan beyliklerden Karamanoğullarımn yönetimine geçen Anamur, Osmanlıların 15. yüzyılın ikinci yarısında bölgede egemenlik kurmalarıyla el değiştirdi. Osmanlı yönetiminde, kazası olduğu İçel ile birlikte önce Karaman Eyaleti’ne (1483), sonra Kıbrıs Beylerbeyliği’ne (1571) ve Adana Eyaleti’ne (1717) bağlandı. İçel’in İkinci Meşrutiyet’ten sonra bağımsız sancak oluşuyla İçel’e bağlı bir kaza oldu. Cumhuriyet döneminde (1924) İçel il olunca Anamur da İçel’e bağlı ilçe durumunu korudu.